state of being
uncertainly
useless

Usprawiedliwienie

nie przez byle kogo wystawione. cytat z Susan Sontag:

"Upodobanie do cytatu ( i kolekcjonowanie nietrzymających się kupy cytatów) jest typowo surrealistyczne. A przeto Walter Benjamin - którego surrealistyczna wrażliwość przewyższa wrażliwość wszystkich pozostałych przedstawicieli tego kierunku- należał do namiętnych zbieraczy cytatów. W mistrzowskim szkicu poświęconym Benjaminowi, Hannah Arendt przypomina, że "nic nie charakteryzowało go lepiej w latach trzydziestych niż malutkie notesiki w czarnych okładkach, które zawsze nosił przy sobie i w które nieustannie wpisywał w formie cytatów to, co przynosiło mu codzienne życie. Wyławiał istne perełki. Od czasu do czasu czytał na głos, pokazywał znajomym niczym okazy z drogocennej kolekcji." Jakkolwiek tego rodzaju zbieractwo można uważać za całkiem ironiczne naśladownictwo cytowanych autorów- za "bezkrwawe łowy"- nie oznacza to, że Benjamin odtrącał rzeczywistość. Przekonany był bowiem, że sama rzeczywistość zachęcała do mnożenia kolekcji czegokolwiek i usprawiedliwiała bezbożne, z konieczności niszczycielskie, obrządki zbieracza. W świecie, który jest na najlepszej drodze do tego, by paść jednym wielkim łupem, kolekcjoner staje się kimś oddanym pobożnemu dziełu ocalenia."

i ta kompozycja szkatułkowa... od razu lepiej:)

tribute to Siata

kilka czystych taktów to bardzo dużo

najpierw coś do polecenia - artykuł o Witkacym- portreciście w najnowszym DF. szczególnie to jedno.



AUTOCHROMY - pierwsze kolorowe fotografie, które pojawiły się w 1907 roku i przetrwały niecałe 30 lat. Produkowane przez Steichenia, Stieglitza, Lartigue'a oraz Rzącę (http://miasta.gazeta.pl/trojmiasto/1,35611,3426788.html).

Miały na celu oddanie kolorowej rzeczywistości, tymczasem kolory są na nich tak niewiarygodne, że zdumiewają mnie- żyjącą w postmartinopaarowskiej erze, która na wszystkie kolory powinna nas dawno uodpornić.

ciekawe, kiedy tu zajrzysz. Skarbie

wiem, że nie powinnam.
i właśnie dlatego to robię.